ร่าเริงเพราะไม่มีเธอคนนั้นเข้ามาเกี่ยวข้อง

วันเน้เหมือนจะเป็นวันแรกเลย

ที่อยู่กะนายแล้วไม่มีชื่อหรือเค้าคนนั้นเข้ามาเกี่ยวข้องเลย

ทำให้เราสบายใจและรู้สึกดีที่สุดเลย

.

.

.

วันนี้ที่มหาลัยมีงาน เราอยู่กะเพื่อนเรา นายมาอยู่กะเรา

เราสนุกมากกกก

แต่ไม่อยากบอกเลยว่า วันนี้นายน่ารักมากอีกแล้ว

ตอนนายเต้นในคอนเสริต น่ารักมาก ^^

แม้แต่ตอนสุดท้ายที่นายผิดหวังที่ไม่ได้ดูนักร้องที่นายอยากดูก้อตาม

.

.

.

ม่ายอยากเป็นแบบเน้ นายทำให้เราถอยตัวไม่ขึ้นอีกแล้ว

เฮ้อ!!!

.

.

.

เพื่อนคนนึงบอกเราว่า

ให้เราเลือกเอาว่าจะเป็นแบบไหน

เป็นเชือกที่ค่อยๆขาดออกไปทีละนิดๆ

แต่ใช้เวลานานกว่าจะขาดหมด

หรือ

เป็นเชือกที่โดนตัดที่เดียวขาดเลย

ใช้เวลาแปปเดียว

.

.

.

ตอนนั้นเราไม่สามารถตอบได้นะ

เพื่อนเลยบอกว่า

อยากทำแบบไหนมากกว่า

อยากเป็นแบบไหน ก้ออยู่ที่ตัวเรา

.

.

.

เราคงเลือกที่จะเป็นเชือกที่ใช้เวลานาน

กว่าที่จะขาดออกจากกันหมด

แต่มันก้อคงไม่นานแล้วหล่ะ

เหลือเวลาแค่ 3 เดือน

เราก้อจะไปจากนายแล้วว

วันนี้นายมาที่ห้อง เพื่อมาเอาของขวัญและแวะงีบ

เริ่มเรื่องดูน่าจะมีความสุขสำหรับเราเนอะ แต่มันไม่ใช่

หลังจากที่นายเล่นกะของขวัญที่เราให้เสด นายก้อพักงีบ

รู้มั้ยในใจตอนนั้นคิดอาไร ขออย่าให้มีโทรศัพท์เข้ามาถึงนายเลย

และแล้วมันก้อมาจิงๆ เรารู้ว่าเค้าโทรมา นายก้อคุยกับเค้า

แล้วสิ่งที่เราไม่อยากให้เกิด ก้อเกิดขึ้นจิงๆ

เค้าขึ้นมาหานายบนห้องเรา พร้อมทั้งโวยวายนายหลายอย่าง

เค้าไม่เกรงใจเลยว่านี้คือห้องของเรานะ เค้ามาสั่งให้เราเปิดประตู

โวยวายว่าทำไมนายไม่ไปช่วยเค้า และสุดท้าย โวยวายว่ามาห้องเราทำไมไม่บอกเค้า

เรามะได้เจ็บที่เค้าเข้ามาโวยวาย แต่เราเจ็บแทนนายที่ต้องโดนเค้าโวยวาย

ทั้งๆที่นายไม่ควร นายเลิกกับเค้าแล้วนะ ทำไมเค้าต้องทำแบบเน้กับนาย

อีกอย่างที่ไม่เข้าใจคือ นายยอมเค้าทำไม

ตอนหน้าเรานายอาจจะไม่พูดอาไร แต่ลับหลังเรา ขอร้องเถอะ ช่วยทำอะไรซักอย่าง

ให้ตัวนายเองไม่ต้องทุกข์ เราทนไม่ได้ที่เห็นนายเป็นแบบนี้

เมื่อกี้เราออกไปดูที่ระเบียง เราเห็นแล้วว่านายจะกลับ

แต่นายก้อไปไม่ได้เพราะเค้าไม่ให้นายไป เราสงสารนายนะ

ขอร้อง ทำอาไรก้อได้ ที่นายไม่ต้องเจ็บ นะ เราขอร้อง

เราไม่เข้าใจเลยว่าเค้าต้องการอะไร

ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ที่งานวันเกิดนาย เค้าก็พยายามให้เราชนแก้วกับนาย

พอนายเมาเค้าก็พยายามให้เราไปดูแล

เค้าต้องการอะไร เค้าทำแบบนี้ทำไม

พอมาวันนี้ เค้าก็ให้เราโทรหานาย ให้โทรหาเค้า

เราก็บ้าเนอะ ยอมโทรให้อีก ทั้งๆที่มันทำร้ายจิตใจเราแค่ไหน ที่เรารู้ว่านายกับเค้าติดต่อกัน

จิงๆแล้วเราไม่มีสิทธิ์ที่จะห้ามนี่เนอะ เรามันแค่เพื่อน

แต่เค้าเป็นแฟนเก่า คนที่นายเคยรัก เคยแคร์

เค้ามาบอกเราว่าโทรหานายให้นายมารับเค้าไปบ้านนาย เค้ามาชวนให้เราไปด้วยแหล่ะ

แต่เรารู้ว่าถ้าเราไปนายจะลำบากใจแค่ไหน

แต่นายก็ไม่บอกเราตรงๆ นายเป็นคนขี้เกรงใจ เรารู้

เราถามนาย นายบอกว่าไม่ แต่จริงๆแล้วนะ นายอึดอัดละซิ

แล้วตอนนี้เราต้องมาเสียใจกับการกระทำของเราเอง

นายพาเค้าไปบ้านนายแล้ว นายทิ้งเราไว้ข้างหลัง

นายยังไม่เอาของขวัญที่เราให้นายกลับไป เพราะกลัวมีเรื่องกับเค้า

เราน่าน้อยใจมั้ย จริงๆนายอาจจะไม่คิดอะไร แต่ตอนนี้

เราเสียใจ